Index


Elin Araçları,
Soyu Tükenen Çizim Enstrümanları

Paper-Fortune 
1:1@1
Canlı Kartografya, Yerin Transkriptleri
Lines of/for/among/around 
architecture

Drawing Atlas
on Atlas
Spirited Beyond: Speculative Perspectival Distortions & Embodied Investigations 
Bio-materials & Composites 
Crafting 3D Printing
Kağıt-Oluşlar l Paper-Beings
Topographical Narratives
Kite/Uçurtma
Fairytale
Marble Labyrinth
Other Technicalities
Who is there? Second life of lines
Snapology
New Year’s Lantern
Imaginary Landscapes
Geometric Stitching
No More No Less
Tacit Dimension of A Painting
Kinetic Constructions
3D Woven Paper Structures
/O-Knitting

Bilinmeyen İstikametler
Bürosu: Boğaz(içi)

Müsvedde
Bedeni Dokumak/Mimari Tekstiller
Basic Design Studio I-II
1:1@1 Venice/Carapace
Lines of Action
Architectural Drawing
Studio I-II

Hybrid Drawing
Assos Kazısı
Ruins and Phantoms at Assos
a Paper Museum
Soft Alphabet

Yaprak
Çizgiyi Kentte Yürüyüşe
Çıkarmak: Boğaz(İçi)
Günlükleri
Düşsel Atlaslar: Constant/Calvino Çizgiyi Çekmek ya da
Elin Manifestosu
Kıtanın Başkentleri:
Paris, Berlin
Paris’in Psikocoğrafyası:
Çıplak Kent

Tipsizlik üzerine Tayfun Gülnar’ın Mimari
Alemi

Dada Kılavuz
Cehennem Mimarlığı Gordon Matta Clark, Çizgi, 
Kırık, Kesik, Dikiz, Dizi

İçe Bakış/Deniz Bilgin
Bir Anlık Sessizlik üzerine
e-skop yazıları
Nadire Kabinesi
Muhafaza/Mimarlık
Mario Carpo ile söyleşi
Uçmak üzerine
Halil Edhem/Müzecilik
Yazıları

Boş Ev
İllustrasyon




Information
Twitter
Instagram
İçe Bakış/Deniz Bilgin

Makale
XXI  Mimarlık, Tasarım ve Mekan dergisi
Mayıs 2016 Sayı 149
s. 14-20


 

[...]  İçe bakış, Bataille’ın iç deney kavramını hatırlatır: dilden bağımsız ve kendi içinde değerli bir durum; kendinden başka ne bir kaygısı ne de bir amacı olan, bilgi ile zorunlu hiç bir bağı olmayan, öznel bir deneyimin alanı. İnsanın olabilirin ucuna yaptığı bir yolculuk ve bu yolculukla olabiliri sınırlayan değerlerin ve otoritelerin yadsınması ve deneyin kendisinin bir değer ve otorite olmasıdır.

İçe bakış aynı zamanda, Deniz Bilgin’in çizimlerini sadece görmeyle değil okuma ile de ilişkilendirmedir: Düşler ve evrenin bir görselleştirmesi olarak anlam ve giz yüklü olduğunu düşündüğüm çizgilerine bakarak düşünseme.

Bu nedenle, daha en başta yaptığımız Borges alıntısına dönersek, Deniz Bilgin’in çizimleri, kendi yaşam labirentinde, sonsuzdan bir önce büyülü bir gerçekçiliğin üretimleri olarak görülebilir. Bir çizimden/çizgiden, bir düşten diğerine atlayan, içiçe geçmiş dünyalardan oluşan, hatta bize dünyanın karmaşık doğasını kavramak için de ipuçları sunan bir evren. Ya da bir labirent gibi: her dönüş ve her geçiş, zamanın ayrışan, birleşen ve belki de paralel giden muhtemel değişik geleceklerine, geçmişlerine açılmaktadır.

Bataille sorar,
İnsanın labirentte bulunabilmesi mümkün müdür? Üstten bakmak imkansız olduğuna göre insan içinde midir dışında mı bilemez. Açıklıklar giriş midir çıkış mı?
“Mimarlığın İkizi”, Sürrealizm ve Mimarlık (İstanbul: İletişim Yayınları, 2014), s.143



https://xxi.com.tr/i/ice-bakis-deniz-bilgin