Index


Elin Araçları,
Soyu Tükenen Çizim Enstrümanları

Paper-Fortune 
Table as a Dirty-Drawing
1:1@1
Canlı Kartografya, Yerin Transkriptleri
Lines of/for/among/around 
architecture

Drawing Atlas
on Atlas
Spirited Beyond: Speculative Perspectival Distortions & Embodied Investigations 
Bio-materials & Composites 
Crafting 3D Printing
Kağıt-Oluşlar l Paper-Beings
Topographical Narratives
Kite/Uçurtma
Fairytale
Marble Labyrinth
Other Technicalities
Who is there? Second life of lines
Snapology
New Year’s Lantern
Imaginary Landscapes
Geometric Stitching
No More No Less
Tacit Dimension of A Painting
Kinetic Constructions
3D Woven Paper Structures
/O-Knitting

Bilinmeyen İstikametler
Bürosu: Boğaz(içi)

Müsvedde
Bedeni Dokumak/Mimari Tekstiller
Basic Design Studio I-II
1:1@1 Venice/Carapace
Lines of Action
Architectural Drawing
Studio I-II

Hybrid Drawing
Assos Kazısı
Ruins and Phantoms at Assos
a Paper Museum
Soft Alphabet

Yaprak
Çizgiyi Kentte Yürüyüşe
Çıkarmak: Boğaz(İçi)
Günlükleri
Düşsel Atlaslar: Constant/Calvino Çizgiyi Çekmek ya da
Elin Manifestosu
Kıtanın Başkentleri:
Paris, Berlin
Paris’in Psikocoğrafyası:
Çıplak Kent

Tipsizlik üzerine Tayfun Gülnar’ın Mimari
Alemi

Dada Kılavuz
Cehennem Mimarlığı Gordon Matta Clark, Çizgi, 
Kırık, Kesik, Dikiz, Dizi

İçe Bakış/Deniz Bilgin
Bir Anlık Sessizlik üzerine
e-skop yazıları
Nadire Kabinesi
Muhafaza/Mimarlık
Mario Carpo ile söyleşi
Uçmak üzerine
Halil Edhem/Müzecilik
Yazıları

Boş Ev
İllustrasyon




Information
Twitter
Instagram

Rönesans’ın Nadire Kabinelerinden Çağımızın Tüketim Kabinelerine: "Mutluluk Fabrikaları" Sergisi

e-skop sanat tarihi eleştiri
online dergi
2012

 




[....] Mutluluk Fabrikaları kanımca, kitleler ve ‘kültür endüstrisi’ nedeniyle unuttuğumuz bireyselliğimizi yeniden hatırlamamızı; kendi kişisel dünyalarımızı nasıl inşa ettiğimize, kurduğumuza ya da kurguladığımıza dışarıdan fakat bugünden bir gözle bir kez daha bakmamızı sağlıyor. Sergiyi ve sergide ele alınan on yedi alt başlığı; sanatı ve tüketimi, bireyi, nesneyi ve kitleleri, ev-mağaza-ofis-alışveriş merkezi-müze ve piyasayı aynı gösteriye eklemleyen yeni kozmosumuzu, bugünün dünyasını anlama ve anlamlandırma mecramızı tekrar tekrar düşünmemizi sağlayacak bir takım anahtar kelimeler/ işaretler olarak okumak mümkün.   Bu yazı, bu işaretlerden yola çıkarak, bugünün ticari yapılarında -özellikle de alışveriş merkezleri ve büyük mağazaların başını çektiği ‘fantasmalar alemi’nde- kurulan ‘gösteri dünyası’ ile Rönesans öncesinin ‘düş evleri’ olan nadire kabineleri ve modern müzelerin mikro evrenleri arasında [mekânsal deneyim ve bilgi rejimine dayanan] bir ilişki kurmayı amaçlıyor. Mekânlar, iktidarlar, koleksiyonlar, koleksiyonların dilleri, düzenleri, mekân kurguları açısından okunacak/ ortaya konacak bir takım varsayımlar; farklıklar, tezatlar ve paralellikler.  [...]  Bu açıdan bakıldığında, bugünün ‘mikrokozmoslarının’, bireysel ölçekteki nadire kabinelerinin ve toplumsal ölçekte kimlik inşasının mekânları olan müzelerin yerini alan;  küresel ölçekte sermaye birikim rejimi ile yeniden örgütlenen ticari yapılar olduğu söylenebilir. Yani, bugün hayatın ve sanatın finansallaşmış olması nedeniyle yükselen, tüketimin ve finansın mimarlığı. Alışveriş merkezleri ve tüketilebilir hayaller, umutlar… Nadir olmayan nesneye biçilen yeni, planlı ve yönlendirilebilir anlamlar… Ölçülebilir ilişkiler, yeni bir değerler silsilesi… Düşlerin, hayallerin, umutların ve sanatın iktidarını kaybettiği; ölçülebilir, el değiştirebilir, satın alınabilir, yönlendirilebilir ve yönetilebilir birer araç olduğu yeni kozmosumuzda bizim için, bizim adımıza mutluluk vaatleriyle yaratılan umut mekânları… Bireyin iç dünyasına ilişkin söz sahipliğini yitirdiği bir evrende, tüketim üzerinden türetilmiş, yitik ve ‘yabancılaşmış’ bir varoluş öyküsü… [....]


https://www.e-skop.com/skopbulten/ronesansin-nadire-kabinelerinden-cagimizin-tuketim-kabinelerine-mutluluk-fabrikalari-sergisi/681